De beslissing om interlandelijke adoptie in Vlaanderen uit te faseren, is het voorlopige eindpunt van een debat dat al jaren loopt. Wie de discussie wil begrijpen, heeft baat bij een feitelijk overzicht: wat gebeurde er wanneer, en wat werd er telkens beslist?

Het debat over interlandelijke adoptie is in de kern een debat over kinderrechten. Maar "de kinderrechten" bestaan niet als één regel: het gaat om verschillende rechten die soms in dezelfde richting wijzen, en soms zorgvuldig tegen elkaar moeten worden afgewogen.

Over de uitfasering van interlandelijke adoptie bestaan uiteenlopende meningen, ook binnen groepen. Wie het debat wil volgen, is gebaat bij een overzicht van wie welke positie inneemt, met bronvermelding. We geven de standpunten hieronder zo feitelijk mogelijk weer en actualiseren deze pagina wanneer actoren nieuwe standpunten innemen.

In het debat over interlandelijke adoptie wordt vaak naar “de wetenschap” verwezen — door voor- én tegenstanders. Maar wat zegt het onderzoek nu eigenlijk? En minstens even belangrijk: wat zegt het níet?

Dit artikel vat de belangrijkste bevindingen samen, telkens met verwijzing naar de volledige publicatie. We selecteren geen losse zinnen om een standpunt te forceren: elke bron wordt in haar geheel en met haar nuances weergegeven.

Jonge kinderen hebben nood aan stabiele, responsieve zorgrelaties. In veel instellingen is dat moeilijk te realiseren: grote groepen, wisselende verzorgers en beperkte individuele aandacht bemoeilijken het opbouwen van veilige hechtingsrelaties

Het debat over het stopzetten van interlandelijke adoptie bevat verschillende denkfouten. Ontdek waarom het belang van het kind centraal moet staan en waarom hervorming meer perspectief kan bieden dan afschaffing.

Het Haags Adoptieverdrag uit 1993 regelt de internationale samenwerking en bescherming van kinderen bij buitenlandse adopties, met als kernpunten het belang van het kind, het voorkomen van misstanden en de automatische erkenning tussen lidstaten.